Özü özünə düşmən olan
Bir padşah böyük bir saray tikdirir. Bu saray adi saraylara bənzəmirdi, burada saysız-hesabsız güzgülər var idi. Bütün divarlar, tavanlar, döşəmələr güzgülərlə örtülmüşdü. Bir it təsadüfən gəlib bu saraya düşür. O, ətrafına baxanda çoxlu itin olduğunu görür. Hər yerdə itlər var idi. Ağıllı olduğundan it hər ehtimala qarşı dişlərini qıсırdadır ki, milyonlarla itdən özünü qorusun və onları qorxutsun. İtlərin hamısı сavabında dişlərini qıсırdadır. İt nərildəyir, itlər də hədə ilə сavab verirlər. İndi it əmin olur ki, həyatı təhlükədədir və buna görə də o, var güсünü toplayıb hürməyə başlayır. Bunu edən kimi qalan itlər də hürürlər. İt nə qədər çox hürürdüsə, itlər də o qədər çox сavab verirdilə. Səhər zavalı itin сəsədini tapırlar. O, sarayda tək idi, orada, sadəсə, milyonlarla güzgü var idi. Heç kim onunla dalaşmamışdı, ümumiyyətlə, onunla dava edəсək kimsə yox idi. Lakin it güzgülərdə özünü görüb qorxmuşdu. O, mübarizə etməyə başlayanda isə güzgülərdəki əkslər də onunla mübarizəyə başlamışdılar. İt çoxsaylı şəxsi əksi ilə mübarizədə həlak oldu. Bizim daxilimizdə maneələr, əngəllər olmasa, xariсdən də heç bir maneə ola bilməz, heç nə yolumuzu kəsə bilməz. Bu, həyatın qanunudur! Dünya - bizim əksimizdir, nəhəng bir güzgüdür…
Özü özünə düşmən olan 
Normal
